Rozumiem dobrze ten dylemat. Moim zdaniem:
Na dłuższą metę to się nie opłaca. Ja swoje CV zawsze skracałam do potrzeb określonej oferty i często zaniżałam na przykład stanowisko - pisałam np. zamiast dyrektor ds. badań to Sprzedaż i realizacja. Zamiast kierownik działu marketingu samo Marketing I dostawałam pracę, ale przez to
1. Często pracowałam poniżej kwalifikacji i aspiracji
2. Zmieniałam branże - bo w nowej branży miałam mniej doświadczenia zawodowego, więc mnie brali
3. Początkowo sam fakt znalezienia pracy cieszył - ale w praniu wychodziły różne kwiatki - na przykład moi przełożeni czuli się zagrożeni moją osobą i mnie gnoili, co nie było miłe
4. Ja się czułam niekomfortowo będąc oceniana - bo po pracy przez kilka lat na kierowniczym stanowisku człowiek wykształca w sobie takie cechy i nawyki, w które są fatalnie oceniane, jeśli jesteś tylko podwładnym i masz robić co si każą
5. Finansowo się traci
6. Potem taka "kariera" wygląda na podejrzaną
Podsumowując - musi znaleźć organizację, w której akurat taki jaki naprawdę jest się sprawdzi. Niech może wciśnie się gdzieś na rozmowę fizycznie, znajdzie sposób na spotkanie poza tradycyjną formą rekrutacji raczej pokaże swoją determinację. Prześle zamiast listu motywacyjnego jakąś ciekawą (nie wiem co on robi - propozycję - analizę - pokaże że jest elastyczny, zaintesowany tą właśnie firmą, zadał sobie trud. jeśli ich zaintryguje, na pewno go zaproszą, chociaż żeby porozmawiać. Myślę, że pracodawcy mogą się bać złych nawyków z administracji państwowej która uczy roszczeniowej postawy wobec pracodawcy, pracy od godziny do godziny, nie nastawionej na efekty.
Jak się sensownie skraca CV?
Obserwuj wątekOdp: Jak się sensownie skraca CV?
Na dłuższą metę to się nie opłaca. Ja swoje CV zawsze skracałam do potrzeb określonej oferty i często zaniżałam na przykład stanowisko - pisałam np. zamiast dyrektor ds. badań to Sprzedaż i realizacja. Zamiast kierownik działu marketingu samo Marketing I dostawałam pracę, ale przez to
1. Często pracowałam poniżej kwalifikacji i aspiracji
2. Zmieniałam branże - bo w nowej branży miałam mniej doświadczenia zawodowego, więc mnie brali
3. Początkowo sam fakt znalezienia pracy cieszył - ale w praniu wychodziły różne kwiatki - na przykład moi przełożeni czuli się zagrożeni moją osobą i mnie gnoili, co nie było miłe
4. Ja się czułam niekomfortowo będąc oceniana - bo po pracy przez kilka lat na kierowniczym stanowisku człowiek wykształca w sobie takie cechy i nawyki, w które są fatalnie oceniane, jeśli jesteś tylko podwładnym i masz robić co si każą
5. Finansowo się traci
6. Potem taka "kariera" wygląda na podejrzaną
Podsumowując - musi znaleźć organizację, w której akurat taki jaki naprawdę jest się sprawdzi. Niech może wciśnie się gdzieś na rozmowę fizycznie, znajdzie sposób na spotkanie poza tradycyjną formą rekrutacji raczej pokaże swoją determinację. Prześle zamiast listu motywacyjnego jakąś ciekawą (nie wiem co on robi - propozycję - analizę - pokaże że jest elastyczny, zaintesowany tą właśnie firmą, zadał sobie trud. jeśli ich zaintryguje, na pewno go zaproszą, chociaż żeby porozmawiać. Myślę, że pracodawcy mogą się bać złych nawyków z administracji państwowej która uczy roszczeniowej postawy wobec pracodawcy, pracy od godziny do godziny, nie nastawionej na efekty.